Paragraaf 6.1.3 vereist dat organisaties een systematisch proces hanteren om alle Nalevingsverplichtingen te identificeren. In de Anarchic Harmony-methode is dit het Raamwerk van Grenzen: de duidelijke afbakening waarbinnen de organisatie vrijheid van actie heeft om harmonie te bereiken. Het gaat om het opbouwen van een complete, gedetailleerde lijst.
Het is cruciaal om te onthouden dat de inventarisatie (§ 6.1.3) gescheiden is van de evaluatie van naleving (§ 9.1.2).
De planning in deze fase behelst het ontwerpen van een methode om alle relevante compliance verplichtingen die van toepassing zijn op uw milieuaspecten (§ 6.1.2) te vinden en te begrijpen.
De norm maakt onderscheid tussen twee hoofdtypen van grenzen:
Wettelijke Eisen (Bindende Grenzen):
Dit zijn verplichte, bindende verplichtingen, zoals nationale wetten (Omgevingswet, BAL), vergunningen, en Europese richtlijnen (EED, CBAM).
Cruciale Eis: Het is niet genoeg om te weten dat een wet bestaat. U moet begrijpen hoe die wet uw specifieke milieuaspecten beïnvloedt.
Andere Eisen (Vrijwillige Grenzen):
Dit zijn de niet-wettelijke verplichtingen waaraan uw organisatie zich vrijwillig heeft verbonden.
Voorbeelden zijn: Klantcontracten met duurzaamheidseisen, eisen van moederorganisaties, vrijwillige keurmerken, convenanten met NGO's of buren, en de beslissing om de SDG's na te streven.


De uitvoering gaat over het systematisch vullen en bijhouden van het Raamwerk, waardoor de inventarisatie een levend proces wordt:
Continu Proces van Identificatie: Leg vast hoe u nieuwe wetten, regels en vrijwillige eisen vindt. Dit vereist vaak abonnementen op juridische updates, regelmatige screening van relevante overheidswebsites, en het actief scannen van nieuwe contracten en afspraken.
Toepasbaarheid en Detail: Documenteer niet alleen de naam van de wet, maar ook het toepasselijke artikel en de directe impact op uw operationele praktijk (bijvoorbeeld: "Artikel X van de BAL is van toepassing op de opslag van gevaarlijk afval bij locatie A").
Koppeling aan Praktijk: Zorg ervoor dat elke verplichting direct gekoppeld is aan de relevante Milieuaspecten (§ 6.1.2) van de organisatie (bijv. de Omgevingsvergunning aan emissies en waterverbruik). Dit maakt de verplichting relevant en beheersbaar.
De 'Check'-fase richt zich op de volledigheid, actualiteit en integratie van het Raamwerk. De audit moet verder gaan dan een checklist van titels:
Vragen naar het Proces: Vraag niet alleen naar de lijst, maar daag het identificatieproces uit. Hoe garandeert u de actualiteit? Is er een proces om nieuwe leverancierscontracten en hun milieueisen te screenen?
Verificatie van Bronnen: Vraag om direct bewijs van de bron. Zijn de juridische bronnen recent geraadpleegd? Worden de vrijwillige eisen van een duurzaamheidskeurmerk correct en volledig geïnterpreteerd?
Koppeling aan de Praktijk: Controleer een activiteit op de werkvloer (bijvoorbeeld het beheer van gevaarlijk afval). Zijn de medewerkers op de hoogte van de compliance verplichtingen die hier van toepassing zijn? Dit toetst de effectieve communicatie (§ 7.4.2).
De 'Andere Eisen'-Check: De auditor moet specifiek controleren of de vrijwillige verplichtingen (bijvoorbeeld de eisen van een NGO of buurtbewoners) even serieus zijn genomen als de wettelijke eisen.


De 'Act'-fase zorgt ervoor dat het Raamwerk van Verplichtingen een betrouwbaar en werkend document blijft.
Hoe aanpassen: Als de audit gaten in het Raamwerk blootlegt (bijvoorbeeld door gemiste nieuwe wetgeving), moet het identificatieproces worden aangescherpt. Dit kan een nieuw abonnement of een andere verantwoordelijke (§ 5.3) betekenen.
Wat aanpassen: Dit kan de opname van nieuwe verplichtingen in het register inhouden en de communicatie van deze nieuwe regels aan de relevante afdelingen.
Wanneer aanpassen: Het Raamwerk moet direct worden aangepast zodra een nieuwe relevante wettelijke of vrijwillige verplichting wordt geïdentificeerd. De periodieke, formele Evaluatie van Naleving (§ 9.1.2) zal vervolgens bevestigen of de acties die uit deze verplichtingen voortvloeien, effectief zijn.
Een robuust systeem voor compliance is niet alleen de basis voor naleving, maar het creëert ook een vertrouwensbasis voor de Anarchische Actie, wetende dat de wettelijke en vrijwillige grenzen worden gerespecteerd.